| Sithipat 的个人资料GiG Ga Note照片日志列表 |  工具  帮助 |
GiG Ga NoteCome to be my GIG 6月20日 ฤทธิ์แหนมแท่งปู้ปู้ปู้...ฮ่าฮ้าฮ้าฮาฮาฮ่าฮ่าฮ้า...ปู้ปู้ปู้
ณ.โรงภาพยนตร์ พารากอน ซินีเพล็กซ์ โรงที่ 11
ได้มีจอมมารเสื้อเขียวท่านนึงบุกทำร้ายโสตประสาทในการรับชมภาพยนตร์ในโรงอย่างไม่น่าให้อภัย
โดยใช้อาวุธที่ร้ายแรงมากมาย ที่ออกฤทธิ์ทำลายระบบประสาทส่วนเซเรเบลรั่ม ที่ควบคุมความสามารถในการรับกลิ่นที่ดี
ใครที่โดนอาวุธอันนี้ เป็นอันศูนย์เสียความสามารถในการรับกลิ่น และอาจจะถึงขั้นสลบได้
อาวุอันนั้นก็คือ แตนแต่นแต้น...... แหนมมมมมมมมมม (ชนิดมีหนังหมูผสมด้วยมั่ง แอบเห็นมันยื่นออกมา)
โอ้โห...มันหน้าด้านมากมาย กล้ามากที่เอาแหนมเข้ามากินในโรงหนัง แม่เจ้ายังไม่ทันถึงที่นั่งก็ได้กลิ่นเหม็นเปรี้ยวมาแต่ไกล
ตอนแรกนึกว่าใครเรอ....แต่เอ...ทำไมนถึงได้กลิ่นแบบว่าชัดเจนขนาดนั้น
พอเข้าที่นั่งและหันไปมองคนข้างๆๆๆๆ ก็ได้พบกับความจิงอันเลวร้าย
แหนมเป็นแท่งเลย ไม่ใช่แท่งเล็กนะจ๊ะ ไม่ใช่ไซส์กลางด้วย แต่ล่อเอาแหนมแท่งไซส์บิ๊ก (ยาวยิ่งกว่าบิ๊กไบท์ของ 7-11 อีก)
แบบว่าหนังจบแล้วมันยังกินไม่หมดเลย
เหอเหอเหอ ... และแล้วข้าน้อยก็ทนความร้ายกาจของอาวุธชี้นนั้นไม่ไหวต้องรีบจรรีย้ายที่นั่งไปให้ห่างไกลมากที่สุด
ในที่สุดก้อรอดพ้นมาได้อย่างหวุดหวิด ..เฮ้อ.. เหม็นวะ
"ฤทธิ์ของแหนมแท่งนั้นมันช่างร้ายเหลือล้น
ใครที่ได้กลิ่นมันเป็นต้องอันสลบ
จึงอยากเตือนเพื่อนไว้ ถ้าเจอมันอีก
ให้หนีไปให้ไกล"
ปู้ปู้ปู้...ฮ่าฮ้าฮ้าฮาฮาฮ่าฮ่าฮ้า...ปู้ปู้ปู้
6月17日 Reunionนานมากแล้วที่พวกเราทั้ง 18 คนไม่ได้มาพร้อมหน้าพร้อมตากัน และแล้ววันนี้ก็มาถึง
   วันที่พวกเราทั้ง 18 คนได้กลับมารวมตัวอีกครั้ง เพื่อทำการซ้อมรับปริญญา
บรรยากาศเฮฮากันแบบเดิม ได้พูดคุย ถามไถ่ว่าใครได้งานแล้วบ้างงง
(ซึ่งก็ไม่ค่อยอยากจุคุยเรื่องนี้เท่าไหร่ เพราะยังเดินเตะฝุ่นคลุ้งอยู่ทุกวัน... อยากได้งานทำเว้ย...)
 วันนี้ซ้อมรับปริญญากันหนุกหนาน เดินชนกันบ้าง หกล้ม เดินสะดุดด เดินไม่เป็นจังหวะ ผิดคิว .. (ขำวะ)
แต่ก็โออยู่ ... ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเรารับปริญญากันจบหมดแล้วจะได้กลับมาทำอะไรสนุกๆ
เหมือนตอนเรียนกันอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้เนอะ
คิดแล้วก็เห็นภาพในอดีตตลอด 2 ปีที่เรียนป.โทกะเพื่อนๆอีก 17 คนมา
(แอบนั่งร้องไห้อยู่ลึกๆคนเดียวไม่บอกใครหรอก)
 กลับมายืนที่เดิมที่ที่เคยคุ้นตา ที่ที่เรานั้นเคยใฝ่หา เฝ้าคิดถึงยามเราต้องห่างไกล
ร้องถูกร้องผิดไม่รู้แต่อยากร้อง...มีไรปะ
เอาเพลงใหม่ก็ได้
"อยากกลับมาหา มาเจอคนที่พร้อมจะเข้าใจ ไม่ว่าเลวร้ายซักเพียงไหน เมื่อรู้ว่าฉันได้ผิดพลั้งไป ยินยอมพร้อมให้อภัย ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครต้องการ ไม่มีใครรักฉันเท่าเพื่อนอย่างเธอ" 6月14日 ส้มตำ 1441 อาถรรพณ์มันแรงจิงๆของมันแรงจิงๆๆ พยายามจะเขียนถึงเรื่องของส้มตำในห้างชื่อดังย่านสยามมาหลายครั้งละ แต่ก็มีปัญหานู่นนี่จนทำให้ไม่สามารถเขียนเรื่องราวได้ซักที ... ของมันแรงจิงๆๆ
ร้านส้มตำเจ้าปัญหานี่นะ มันหรูหรากาไก่มากมายเกินกว่าส้มตำที่ปุถุชนธรรมดาจะรับประทานกัน
ขอเตือนเลยว่าไอ้พวกกระเพาะควายที่กินแหลกแหวกทางโค้งจนหยุดไม่อยู่ หรือต้องสั่งอาหารมากินเป็นคันรถถึงจะอิ่มนั้น
ไม่ควรย่างกรายเข้าไปในร้านส้มตำไฮโซนี้ อย่างเด็ดขาด
เพราะว่าถ้าคุณเข้าไปแล้ว คุณจะกลับออกมาเหลือแต่กระเป๋าแฟบๆๆ อย่างแน่นอน
ส้มตำอาร๊ายยยย....จานละ 110 บาท รวมๆแล้วกิน 2 คนจ่ายไปทั้งสิ้น 1441 บาท โห....แม่เจ้า...นี่แค่สั่ง 5 อย่างด้วยนะ
แถมยังไม่ได้ทำให้ท้องเราอิ่มอีกต่างหาก รสชาดก็งั้นๆๆ สู้กินส้มตำรถเข็นหน้าบ้านยังอร่อยกว่าอีก ...
แต่ถ้าใครมีตังและอยากลองไปชิมก็ไม่ว่ากันนะครับ
แต่ของผมครั้งเดียวเกินพอ...กลับไปกินส้มตำคอหมูย่างที่ราชเทวีดีกว่า...สบายใจสบายกระเป๋ากว่าเยอะ..อิอิ
ไปกินกันนะเพื่อนๆที่รัก
"อย่าทำให้รักเด๋วมันหลงเด๋วมันรัก ชั้นตั้งหลักไม่ทันเด๋วจะรั้งไว้ไม่ไหว
รักมันปักหัวใจทำงาย จะดึงออกไปก็ดึงไม่ออก"
6月9日 เรารักในหลวงวันนี้เราตื่นเช้าด้วยนะ
ตื่นมาดูเหตุการณ์ประวัติศาสตร์สำคัญระดับโลกเชียว
กลั้นน้ำตาไว้แทบจะไม่อยู่ ตอนที่ในหลวงออกมายืนกับพระราชินิ
แล้วท่านก็ออกมาโบกมือต่อหน้าคนที่มาแสดงความยินดีกับท่านเรือนหมื่นเรือนแสน
"ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ ทรงพระเจิรญ"
เสียงที่ก้องสะท้านร้องเรียกแก่ในหลวงทำให้ใครหลายคนต้องขนลุกไปพร้อมๆกับความซาบซึ้ง
ทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ทำให้เรารักในหลวงมากยิ่งขึ้น "เรารักในหลวง"
 "หากจะหาของขวัญให้พ่อซักกล่อง
เราทั้งผองจะพร้อมกันได้ไหม
รวมกันเป็นดินเดียวให้พ่อได้สุขใจ
ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่เป็นมา"
|
|
|||||||
|
|
